Crisisinterventie

Crisisinterventie verwijst naar de gebruikte methoden om onmiddellijke, korte termijn zorg te bieden aan personen die een ervaring hebben opgedaan die emotionele, psychische, lichamelijke en gedragsproblemen veroorzaken. Een crisis kan verwijzen naar een situatie waarin de persoon gewaar wordt dat het hem/haar niet meer lukt dit doeltreffend op te lossen of vaardigheden heeft om ermee om te gaan. Een aantal gebeurtenissen of omstandigheden, die als een crisis ervaren worden, vallen onder levensbedreigende situaties, o.a. natuurrampen (een aardbeving of tornado), aanranding of andere criminele slachtofferschap, etc..

Crisisinterventie beoogt zowel een vermindering aan te brengen op de intensiteit van de individuele emotionele, mentale, fysieke en gedragsmatige reacties op een crisis. Als ook mensen te helpen terugkeren naar hun niveau van functioneren vˇˇr de crisis. Door te praten over wat er nu precies is gebeurd en de gevoelens hierover, en ondertussen manieren te ontwikkelen om het hoofd te bieden aan en het oplossen van de problemen (coping vaardigheden). Daarmee is crisis interventie gericht op de ondersteuning van het individu in het herstellen van de crisis en ter voorkoming dat ernstige complicaties op lange termijn ontstaan.

Crisis interventie wordt uitgevoerd in een ondersteunende manier. Een typische crisis interventie vordert via verschillende fasen. Het begint met een beoordeling van wat er gebeurd is tijdens de crisis en de individuele reacties op de ervaring. Er zijn bepaalde gemeenschappelijke patronen in het antwoord op de meeste crises. Iemands reactie op een crisis kan zijn: op emotioneel vlak (angst, woede, schuldgevoel, verdriet), psychisch (moeilijk concentreren, verwardheid, nachtmerries), in de fysieke zin (hoofdpijn, duizeligheid, vermoeidheid, maagklachten), en op gedragsniveau (slaap en eetlust problemen, isolement, rusteloosheid).

Er is ook een educatieve component aan crisisinterventie: het is cruciaal voor het individu om te worden ge´nformeerd over de verschillende reacties op de crisis en dat dit normale reacties op een abnormale situatie zijn, en dat de reacties tijdelijk van aard zijn. Het proces is gericht op voorkoming van buitensporig emotionele, mentale, fysieke en gedragsmatige reacties en post-traumatische stress stoornis (PTSD) in reactie op een crisis.